فغان! که سرگذشت ما
سرود بی اعتقاد سربازان تو بود
که از فتح قلعه ی روسپیان
باز می آمدند .
باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد ،
که مادران سیاه پوش
داغ داران زیباترین فرزندان آفتاب و باد
هنوز از سجاده ها
سر برنگرفته اند!
20 سال گذشت چه جوری طاقت آوردیم؟………
آلوچه خانوم گفت
یاد و خاطره شون گرامی و همیشه زنده !
گیل بانو گفت
انسان پوستش کلفت تر از این حرفاست عزیز
ما چیزهای بسیار سهمگین رو در این سالها طاقت آوردیم و خم به ابرو هم نیاوردیم