مورد شما شاید فرق کنه. شاید شما در ایران و در کنار خانواده خوشبخت تر باشید چون به اهداف دیگرتون در ایران هم میتونید برسید و از کارتون هم راضی تر هستید اونجا.

در مورد من اینطور بود که دلم میخواست با فرهنگهای دیگه اشنا بشوم همیشه چیزهای جدید ببینم. توی یه کشور دیگه درس بخونم ولی چیزهای دیگه و معلومه که من هم سختی کشیدم ولی در کنارش به خواسته هام هم تا حدی رسیدم. پس میبینیم که نظر من و شما هر دوشون صحیحه و این یه چیز کاملا شخصیه که هر کسی خودش باید متوجه بشه چه روحیاتی داره و چه طرز زندگی اون رو ارضا میکنه.در عین حال من همیشه سعی کردم ایرانی بودنم رو حفظ کنم و جنبه های خوب فرهنگمون رو به دوستهام نشون بدم. همیشه سعی کردم آدم ها رو فقط با تکیه به آدم بودنشون بسنجم نه ملیتشون و سعی مردم به اونها هم این تفکر رو القا کنم و با جرات میگم واقعا خیلی وقته احساس غربت نکردم چون خیلی دوستهایی دارم که من رو بخاطر خودم دوست دارن و من هم اونها رو و دیگه خیلی برام مهم نیست کجا باشم و با چه ملیتی. فقط مهم اینه که اونجا که هستم انسانیت باشه و من به خواسته های روحیم برسم و اجتماع من رو مجبور به تن دادن به چیزهایی که نمیتونم انجام بدم نکنه و این برای من خیلی مهمه در زندگیم
میدونم که من و تو خیلی با هم فرق داریم و کاملا درکت میکنم. چون بالاخره من هم یه دختر ایرانی هستم . در هر حال امیدوارم سختی غربت برات کم تر بشه و بتونی به اون طرز زندگی که واقعا آرزوشو داری برسی