اکتبر 20, 2009 روی 5:09 ب.ظ · طبقه بندی شده زیر Uncategorized

وقتی نیستی ,دختر بچه کوچک نا آرام بی صبری هستم ,بغض آلود.

وقتی نیستی دختر بچه کوچک نگرانی هستم ترسیده ازهر صدا

وقتی نیستی زن آرام بی حرفی هستم در تمنای داشتن تو, بودن با تو.

خانه بی تو ,کم رنگ و ساکت و ساکن است به سلامت برگرد.

 

تا کنون 2 نظر داده شده »

  1. simin گفت

    اکتبر 21, 2009 @ 5:32 ب.ظ

    خیلی زیباست این حس. من هم اینطور بودم. اما چون عین همین حس را داشتم بگویم که یک روی این حس عشق است و روی دیگرش یک جور نقص یک جور ترس یا ناتوانی از به تنهایی هویت کامل داشتن. این را که فهمیدم رفتم و آن حس را به گونه ای تغییر دادم تا فقط عشقش بماند و نه ترسش. و میدانم که شاید این در زمره تلخ ترین حرفها باشد برایت اما خالی از فایده نیست.

  2. به تو که وجودت همه نعمت است « دراک گفت

    اکتبر 21, 2009 @ 8:48 ب.ظ

    [...] اکتبر 21, 2009 روی 8:48 ب.ظ · طبقه بندی شده زیر نامه ها وقتی نیستم دلم پر می کشد مدام به هوایت. [...]

RSS feed for comments on this post · آدرس دنبالک

یک نظر بنویسید